รับปริญญากิฟท์

ไม่อนุญาตให้อ่นไดอารี่

<< ออกกำลังกายกินยาหรือป่าว ? >>

Posted on Mon 12 Jul 2010 15:16

 

 
  
 




ป้อม
จอย
คุ๊กกี้
คุณแพร ฮังการี
น้องจอย เซ็กซี่
สาวแอร์(น้ำส้ม)
mybodyเก่า
หนิง ออสเตรเลีย
ขาประจำ
น้องเอย


นานเท่าไหร่แล้ว
1 ปีผ่านไป
สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก
ป่วยนิดหน่อย
จะนุ่งกระโปรง
ย้ายห้อง & 4 นิ้ว
กินยาหรือป่าว ?
รับปริญญากิฟท์
ออกกำลังกาย
ชีวิตราบเรียบ
ไอ เลิฟ ยู เบบี้
เป็นห่วง
พ่อเข้าโรงพยาบาล
อยู่อย่างพอเพียง
ขอให้เหมือนเดิม
ดีใจจัง...ทำเสร็จแล้ว
หนูทำได้
ดีเดย์
เพียงใจที่ผูกพัน กิ่งฉัตร
เสร็จภารกิจ
นี่แหละคน
ศรัทธา ความเชื่อ
มายมิ้นอัมพวา
มือถือพัง(อีกแล้ว)
วาเลนไทน์
ลุ้นกับหลาน
เหมือนมาก ปีชง



Comments

ในดินแดนแห่งความจริงทุกอย่างเปลี่ยนผัน
และโชคชะตากับคนเราไม่เคยได้คุยกัน
มันไม่ยอมบอกให้ใครรู้หรอกว่าจะเสียอะไรไปเมื่อไร
อย่างวันนั้น ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่ามันเป็นวันสุดท้ายที่ได้เจอกัน
เธอกับฉันจะไม่ได้พบกันต่อไป

ถ้าหากเพียงได้รู้ว่ามันจะเป็น ครั้งสุดท้าย
ฉันก็คงทำได้ดีกว่าแค่พูดทักทาย
แต่เพราะฉันไม่รู้ความ รู้สึกที่ควรจะอยู่ในประโยคสุดท้าย เธอไม่เคยได้ยิน

วันเวลาที่ดี ๆ เมื่อเกิดขึ้นซ้ำ ๆ มันก็ทำให้เรา
ลืมว่าต้องจบลงสักวัน ทั้งที่มีโอกาสทำทุกอย่าง
ที่ใจคิดตั้งมากมาย แต่ว่าฉันก็ไม่เคยได้ทำ
เพราะ คิดว่าทำมันเมื่อไรก็ได้ ในวันนี้มันไม่มีความหมาย

ถ้าหากเพียงได้ รู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันก็คงทำได้ดีกว่าแค่พูดทักทาย
แต่ เพราะฉันไม่รู้ความรู้สึกที่ควรจะอยู่ในประโยคสุดท้าย
จึงอยู่กับฉันมา ถึงวันนี้ จนถึงตอนนี้ ตอนที่ฉัน พูดกับเธอไม่ได้
และไม่ว่าฉันพยายามมากแค่ไหน
ทุกครั้งก็จบด้วยการร้องไห้

ถ้าหากเพียงได้รู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันก็คงทำได้ดีกว่าแค่พูดทักทาย
แต่เพราะฉันไม่รู้ความรู้สึกที่ควรจะอยู่ในประโยคสุดท้าย เธอไม่เคยได้ยิน

ครั้งสุดท้าย   
Wed 21 Jul 2010 9:40 [1]




Post Comment






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn