สู่สุคตินะหญิง กุลธิดา

เขียน ณ  วันเสาร์ที่  3  มกราคม พ.ศ. 2552

 

อ้อมไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิต ว่าหญิงจะจากอ้อมไปเร็วขนาดนี้

อ้อมไม่เคยคิดว่าชีวิตอ้อมต้องมาทำบุญใส่บาตรให้หญิงเลยจริงๆ ให้ตายเห้อ

มีคำถามขึ้นในใจเรามากมาย

ถ้าอย่างนั้นถ้าอย่างนี้  ทำไมอย่างนั้น ทำไมอย่างนี้ 

ถ้าหญิงไม่ไปเทียว ถ้าหญิงไม่ไปทำงานกรุงเทพ ถ้าและถ้าและถ้า

เราเสียใจวะหญิง ทำไมมึงไม่กลับบ้านวะ เห้อ เห็นไหม กรูก็ยังไม่วายที่จะทำไม

เราฟังข่าว ซานติก้าไฟไหม้ตั้งแต่ตี 4 ของวันที่ 1 ม.ค. แล้ว

ดูช่อง 3 ข่าวด่วน พอดีตื่นมาเข้าห้องน้ำพอดี  ยังตกใจและเสียใจด้วย

แต่ก็ไม่อะไร ดูผ่านๆ  ก็เนี๊ยแหละน้อ ใครไม่เจอกะคนใกล้ตัวคงไม่มีวันรู้

วันที่ 1 ม.ค. ทั้งวัน ฉันก็ดูทีวีตลอดนะแก 

ก็เห็นข่าวซานติก้าไฟไหม้  ออกอากาศทุกช่วงเวลา 

 แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ดูรายชื่อผ่านๆ ก็ไม่คิดว่าจะมีเพื่อนเรา

(ซึ่ง ณ ตอนนั้นก็ยังไม่มีชื่อหญิงหรอก  ยังไม่รู้ชื่อมั้ง)

จนประมาณ  5 - 6  โมงมั้ง ไอ้กิ๊กมันโทรมาหาฉัน ฉันกำลังเล่นเนตเลยแก

ก็เห็นข่าวซานติก้าผ่านตาในเนตนะ แต่ก็อย่างที่บอก ไม่ได้สนใจเป็นพิเศษ

กิ๊กพูดกะเราเรื่องอื่นก่อน แล้วถามเราว่ารู้ข่าวยัง เราก็ตอบว่ารู้ตั้งแต่ตี 4 แล้ว

เราเองเข้าใจว่า มันถามว่าเรารู้ข่าวไฟไหม้ยังเฉยๆ  แต่ไอ้กิ๊กมันหมายถึงว่า

รู้ข่าวว่าหญิงเสียชีวิตหรือยัง  เพราะเราบอกว่าเรารู้แล้ว กิ๊กก็เลยเข้าใจว่าเรารู้นานแล้ว

ทั้งที่ความจริงเราพึ่งรู้ ตอนกิ๊กบอกนี่แหละ

เราตกใจ เสียใจ ไม่รู้จะใช้คำไหนมาอธิบายความรู้นี่ได้เลยจริงๆ

ใจนึงเรายังไม่เชื่อนะ เราเซริทดูตามเวปในเนตก็ยังไม่มีชื่อหญิง ก็ไม่เชื่อหรอก

แต่ไอ้กิ๊กก็บอกถึงขนาดว่า วันที่ 2 รดน้ำศพวัดมณีฯ

กลับบ้านมาใจคอไม่ดี  เปิดทีวีอยู่พักนึง  ชื่อแก ก็เป็นตัววิ่งออกมาจริงๆ

ชื่อของแกคาตาฉันเลย  ไม่อยากจะเชื่อ

ทำไมเหตุการณ์แบบนี้ต้องเกิดกะเพื่อนที่ดีคนนึงของฉันด้วย

มันไม่ร้องไห้นะแก  มันไม่ได้ฟูมฟาย  แต่มันอยู่ในใจฉันจริงๆ หญิง

เช้าวันที่ 2 ฉันตื่นมาใส่บาตรทำบุญให้แก  ตอนเย็นฉันก็ไปรดน้ำศพ

รดน้ำผ่านสายสิญจน์  ไม่ได้เปิดโลง ดีแล้วล่ะ ฉันจะจำแกแต่ภาพที่สวยงามโว๊ย

ตอนกลางคืน ฉันก็ไปสวดศพแกนะ

 ตอนแรกฉันจะขับมอไซด์ไปเอง ไม่อยากให้เพื่อนฝูงลำบาก

แต่ไอ้วัสมันมารับฉันแก  มันพูดซะฉันใจหายเลยแก

มันบอกว่า ยิ่งเหลือกันแค่นี้อยู่ กรูเป็นห่วง มึงมาคนเดียว เด๋วกรูไปรับมึงเอง

เห้อ....เพื่อนเราไปงานแกกันหลายคนเลยนะ

แต่ฉันก็ไม่อยากเจอเพื่อนเยอะแยะในกรณีแบบนี้หรอก

ฉันขอให้แกไปสู่สุคติ  ไปอยู่ในที่ที่แกมีความสุข ที่ที่แกสบายนะหญิง

ฉันขอบใจสิ่งดีๆ ที่แกมีให้ฉันตลอดระยะเวลาที่เราได้เป็นเพื่อนกัน

เรารู้จักกันมาตั้งแต่ ม. 1 สาธิตน้อแก  แกเป็นคนที่ดีกับฉันมาตลอด

ตอนที่ฉันยังไม่ค่อยมีเพื่อน  ตอน ม.1 นะแก

พอ ม. 2 แกเป็นตัวตั้งตัวตีกะแววก็เป็นคนมาชวนฉันเข้ากลุ่ม 

 แล้วเราก็สนิทกันมาตลอด

ฉันเคยไปเที่ยวบ้านแกประจำ ไม่รู้กี่บ้าน ทั้งบ้านท่าโพธิ์ บ้านสะพาน7

บ้านเอราวัณชั้นเดียว บ้านเอราวัณทาว์เฮาท์

แกเป็นเพื่อนที่ดีของฉันตลอดมา ตั้งแต่เด็กจนโต

ตอนเด็กแกจำได้ไหม ตอนนั้น ม. 5 ชั้นเรียนพิเศษเรียนทำอาหารตอนเย็น

วันนึงฉันขี้เกียจ ฉันก็โดดไปนอนเล่นนั่งเล่นอยู่บ้านแกซะงั้น

แกไม่เคยทำหน้ารำคาญฉัน  บ้านแกและฉันตัวแกต้อนรับฉันตลอดเวลา

แกจำได้ไหม  เรื่องลับของฉันเรื่องนึง แกก็รู้ ฉันกล้าที่เล่าและปรึกษาแก

และแกก็ไม่เคยซ้ำเติมฉัน แถมแกยังให้กำลังใจฉันตลอด

แกจำได้ไหม  ตอนที่ฉันออกไปเที่ยวกะไอ้บัส ฉันไม่กล้ากลับบ้านตอนดึก

กลัวแม่ด่า  ฉันก็ไปเคาะบ้านแก ขอนอนด้วยซะงั้น

แกก็ไม่เคยว่า เปิดบ้านให้ฉันนอนทั้งที่ดึกดื่น

แกจำได้ไหม  ตอนที่ฉันเลิกกะแทน  แกเองก็ให้กำลังใจฉัน

เยียวยาจิตใจฉัน  ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน

แล้วมีอีกเรื่องนึงนะแก  เรื่องนี้ฉันซาบซึ้งในความมีน้ำใจของแกมาก

ตอนนั้นฉันยังขับรถไม่เป็น  ฉันจะไปเที่ยวทะเลค้างคืนกะไอ้ต๊ะ

แต่ฉันไม่สามารถให้ไอ้ต๊ะมาเอารถที่บ้านฉันได้ ฉันต้องโกหกพ่อแม่ว่า

ไปกะแก แม่พ่อฉันไว้ใจแกไง  แกก็นะอุตส่าห์มาจอดรถของแกไว้หน้าชุบศรมั้งน้อ

แล้วก็เข้ามาที่บ้านฉัน ทำท่าว่าขับรถไปกะฉัน

แล้วขากลับ แกกำลังจะไปดูหนังกะแฟนแกแท้ๆ แกต้องยกเลิก

เผื่อมาจอดรถแกเองแถวหน้าละโว้

 แล้วทำเป็นว่าแกไปเที่ยวมากะฉัน  แล้วขับรถที่บ้านฉัน เข้าบ้าน 

 แกต้องมาลำบากเพื่อฉันทั้งขาไปขากลับ

ทั้งที่แกไม่ได้สนุกอะไรด้วยเลย ขอบคุณแกมากนะ

ฉันกะแกมีความทรงจำด้วยกันมากมาย เรื่องหลายเรื่องที่ฉันไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง

ฉันก็กล้าที่จะเล่าให้แกฟัง ยิ่งสมัยที่ฉันพึ่งเริ่มเป็นวัยรุ่น เริ่มมีแฟน

แกจำได้ไหม ฉันเล่าดีเทลของฉัน ให้แกฟังทุกเรื่องเลยนะ

แกยังให้คำปรึกษาฉันตลอดเลย 

ตอนที่ฉันทำงานใหม่ๆ แกยังเรียนอยู่ปี 4 (ฉันสอบเทียบไงแก)

แกจำชุดทำงานที่เป็นกระโปรงสีเทาเข้าชุดกันได้ไหม

แกยังชมฉันว่าดูดีเลย ชมว่าฉันดูดีเชียวเวลาแต่งชุดทำงาน  แม่อ้อมเห็นคงภูมิใจน้อ

เราเคยลอยกระทงด้วยกัน เราเลยเล่นสงกรานต์ด้วยกัน

เราผ่านอะไรมาด้วยกันมาก ฉันบรรยายไม่หมดหรอกแก

ความจริงความทรงจำดีๆ ของฉันกะแกมีมากมาย

เขียนไดอารี่กี่หน้าถึงจะพอจริงไหม ฉันรู้จักแกมาตั้งแต่ฉันอายุ 11 ปี

จนปัจจุบันฉันอายุ 28 ปี กี่ปีแล้วล่ะแก  17 ปี ที่เรารู้จักกัน

เกือบ 2 ใน 3 ของชีวิตฉันเลยนะแก

หลังๆ มานี่แกมาทำงาน กทม. เรามีโอกาสออนเอมคุยกันบ่อยๆๆ

วันคริสมาสแกยังทักเมอรี่คริสมาสฉันในเอมฯ อยู่เลย

  ฉันยังตอบไปเลยว่ากรูคนไทยโว๊ย จำได้ไหมแก 

วันที่ 10 ม.ค. นี้ สาธิตจะมีเลี้ยงรุ่นรวม

 แกยังคุยกะฉันอยู่เลยว่า  ให้ฉันไปกะแก 

แกจะขับรถมารับฉันที่บ้านเอง ไปด้วยกันนะอ้อม

แล้วแบบเนี๊ย ฉันจะไปกะใครละแก  เห้อ ฉันหมดสนุกเลยจริงๆ

ยิ่งฉันพิมพ์มากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งคิดถึงแก  ดังนั้นพอก่อนนะแก

ฉันจะเก็บแกไว้ในความทรงจำนะหญิง แกคือเพื่อนที่ดีของฉันจริงๆ

สู่สุคตินะแก  รักแกนะหญิง

 

     Share

<< สวัสดีปีใหม่ 2552พุธ พฤหัสไม่อยู่นะคะ >>

Posted on Sun 4 Jan 2009 12:19

 

 
  
 




ป้อม
จอย
คุ๊กกี้
คุณแพร ฮังการี
น้องจอย เซ็กซี่
สาวแอร์(น้ำส้ม)
mybodyเก่า
หนิง ออสเตรเลีย
ขาประจำ
น้องเอย


เงินทอง ปั้น แกะ เขา
เหมือนจะ...
งานแต่งต้อมบุ๋ม
ม๊อบแรงงาน
เย้ๆ เสร็จแล้วหนึ่งรอบ
perfect
สวยไหมซากุระเมืองไทย
วาเลนไทน์ที่ผ่านมา
พลอยอยากสวย
มาราธอน
อัพดีกว่า
การเดินทาง
สลับได้คงดี
บุญรักษาจริงๆ
ดีใจกับนาย
การเดินทาง
เลี้ยงรุ่นสาธิตเทพสตรี
กลับไปยืนที่เดิม
พุธ พฤหัสไม่อยู่นะคะ
สู่สุคตินะหญิง กุลธิดา
สวัสดีปีใหม่ 2552
ทำบุญ ๕ วัดกับครอบครัว
Snoopy return
พรุ่งนี้วันเกิดน้องภูมิ
ของขวัญนายเก่า
ฝุ่น
คอนเสิร์ตช่อง 3
โอเคแล้ว
ไม่ชอบเลย
วันพ่อที่ผ่านมาของฉัน
ลพบุรี 22 องศา
มนต์รักอัมพวา
เลขไทยและงานเข้า
รู้สึกดี
ทริปทัวร์พระนคร
วันเกิดพี่สะใภ้
จดหมายรัก
เปลี่ยนธีม
ดอกไม้สวยเซ็นทรัลชิดลม



Comments

Call me wind beacsue I am absolutely blown away.
Wesley   
Mon 20 May 2013 10:45 [11]
 

...
สู่สุคติ - หลับให้สบายนะกุล (หญิง)
แกยังอยู่ในความทรงจำพวกเราเสมอมา...และตลอดไป
...
ขออนุญาต แสดงความคิดถึง ถึงหญิงผ่านเวปนี้นะค่ะ

ปัท ( เมย์+กุ๊บ )
ปัท   
Wed 24 Jun 2009 20:13 [10]

สวัสดีค่ะคุณอ้อม
ขอโทษนะคะที่เข้ามาอ่าน diary นี้ด้วยคน เป็นเพื่อนหญิงสมัยเรียนกำจรวิทย์มาด้วยกัน ได้ติดต่อกับหญิงเป็นระยะ จนสุดท้ายขาดการติดต่อตอนหญิงย้ายไปทำงานที่อยุธยา และกรุงเทพฯ เพื่อนๆ พยายามติดต่อหญิงแต่เบอร์ที่ให้ไว้เปลี่ยนหมดเลยค่ะ จนทราบอีกครั้งตอนที่หญิงเสีย จากพ่อของเพื่อนที่เป็นเพื่อนกับพ่อหญิงค่ะ
ได้ไปฟังสวด และเผาหญิงเหมือนกันค่ะ

วันนี้วันเกิดหญิง พวกเราพยายามจะหา hi5 หรืออะไรก้อได้เพื่อได้ HBD ให้หญิง และอยากระลึกถึงหญิงตลอดไป พวกเราก้อไม่เคยลืมหญิงเลยค่ะ

จะรบกวนคุณอ้อมบอก hi5 ของหญิง (ถ้ามี) ให้ได้มั๊ยค่ะ อยากเข้าไปดูให้หายคิดถึงค่ะ

ยังแปลกใจว่าพยายามหามาตลอดแต่ทำไมพึ่งจะมาเจอเพื่อนที่สนิทกับหญิงมากขนาดนี้ตอนนี้ อาจเพราะหญิงดลใจมั๊งเน๊อะ

รบกวนด้วยนะคะ ตาม e-mail ที่แจ้งไว้ก้อได้ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ
เมษ์ & ปัท & กุ๊บ ค่ะ
เพื่อนหญิงค่ะ   
Wed 24 Jun 2009 13:25 [9]
 

อ่านแล้ว...อ่านจนจบ...เศร้ามากค่ะ
แม้ว่าพี่จะไม่รู้จักทั้งคุณหญิงและคุณอ้อม แต่ความรู้สึกเห็นใจ เข้าใจในความรู้สึกสูญเสียมีมากมาย เก็บความทรงจำดีๆเอาไว้น่ะค่ะ...อย่างน้อย...คุณอ้อมก้อโชคดีที่เคยมีเพื่อนดีดีคนนี้...ซึ่งหลายคนไม่มี..และไม่เคยมี คนจากไปก้อไปสบายแล้ว ทำบุญให้เค้าเรื่อยๆ ให้เพื่อนผู้จากไป
บังเอิญผ่านมา   
Tue 6 Jan 2009 14:21 [8]
 

ก็ไม่ต้องสนใจสิ ไปต้องเข้าไปอ่าน
รอสักพัก เดียวมันจะดีขึ้น

เชื่อเรา
ป้อม   
Mon 5 Jan 2009 12:59 [7]

แกะแล้ว

ชอบมากมาย แบบนี้แหละชอบจริงๆนะ

เราชอบถ่ายรูป ถ้าใครทำอะไรที่เกี่ยวกับรูปมาเราจะชอบ แต่รูปที่เราส่งไปไม่ได้หรอ
ป้อม   
Mon 5 Jan 2009 11:35 [6]

T^T

เศร้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เศร้าไปกับอ้อม

สู่สุคตินะคะ .. เพื่อนอ้อมต้องรับรู้แน่นอน
[ waitingfor ~** ]   
Mon 5 Jan 2009 0:38 [5]

เสียใจด้วยนะค่ะ
คิดแร้วก้อสะเทือนใจมาก
ปีใหม่พี่สาวเราไปที่นี่เกือบทุกปี
แต่เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม เราและพี่สาวเกิดอุบัติเหตุพี่สาวเราขาหัก
ไม่เช่นนั้นเราคงมีเรื่องที่สะเทือนใจอย่างที่คุนอ้อมเป็นอยู่ตอนนี้
จะช่วยแผ่เมตตาให้การสูญเสียครั้งนี้ค่ะ

ขอให้คุญหญิงเพื่อนคุณอ้อมไปสู่สุขติค่ะ



ann   
Sun 4 Jan 2009 19:29 [4]
 

เศร้าเนอะ
เสียตั้งหลายคนแนะ
เจอกะคนใกล้ตัวแบบนี้ เศร้าเลย
แล้วแบบนี้ใครจะรับผิดชอบล่ะพี่อ้อม


ปล. ไปเข้าhi5มาเลยตามมาอ่าน
คิดถึงเสมอค่ะ
สปอน   
Sun 4 Jan 2009 12:54 [3]

มะกี้ฉันไปทำบุญเพลที่วัดให้แกนะ
กับข้าวบ้านแกอร่อยมากหญิง
คิดถึงเมื่อก่อนที่แม่แกทำให้เพื่อนๆ กินน้อ
แม่แกทำกับข้าวอร่อย ฉันจำได้
เมื่อคืนฉันก็ไปนะ ไปคนเดียวด้วย
แม่ฉันเป็นห่วงฉัน แต่ฉันก็ต้องไป
ถ้าไม่ไปฉันคงไม่สบายใจ
ความจริงไอ้วัส มันจะไปเป็นเพื่อนฉันนะแก
แต่มันต้องรอรับลูกและเมีย ฉันเลยไปคนเดียวได้ สบายมาก
คืนนี้ฉันก็จะไปนะแก
แต่พรุ่งนี้ ฉันต้องไปทำงานแล้วอะแก
ถ้ายังไง วันอังคารฉันเคลียร์งานได้
ฉันจะมาเผาแกนะหญิง
ฉันจะพยายามเคลียร์งานให้ได้
แกเอาใจช่วยฉันด้วยนะ
เออ...วันนี้ฉันตื่นมาใส่บาตรให้แกด้วย
ปกติฉันตื่นนอนยากนะแก
วันนี้ฉันตื่นสบายมาก แกดลใจฉันใช่ไหม

โอเคนะแก สบายๆ ไปสู่สุคตินะหญิง
อ้อมเอง   
Sun 4 Jan 2009 12:23 [2]

บางคราวชีวิตก็ยากเกินเดาอะไร
บ่อยครั้งเรื่องที่ไม่เข้าใจก็พัดเข้ามา
ทั้งๆที่มือจับกันไว้ไม่ทันไรก็ต้องพูดลา
น้ำตา.....ไม่เคยแห้งไป
ยังจำความหลังของเราได้ทุกนาที
บันทึกความรักที่มีเก็บไว้ในใจ
เหมือนเสียงเธอดังอยู่ตรงนี้
อยู่ในทุกทุกที่ที่ไป
ไม่มีเคยมีวันไหนไม่คิดถึงเธอ
*เมื่อใดก็ไม่เหงาแม้เราไม่เจอะเจอ
เพราะเราคุยกันเสมอในใจ
**หลับตาลงทุกทียังมีภาพเธอกับรอยยิ้มเก่า
ได้ยินเพลงของเราทุกท่วงทำนองไม่เคยหายไป
ความคิดถึงเดินทางมาพบเจอ
มากระซิบบอกเธอให้วางใจ
จะไม่มีเรื่องใดๆไม่มีภาพใดๆที่ลบเลือน
วันคืนผ่านพ้นจนเกินจะย้อนเวลา
พรุ่งนี้ไม่รู้เลยว่าต้องพบอะไร
ฉันรู้เพียงเธออยู่ตรงนี้
อยู่กับฉันทุกที่ที่ไป
ไม่ยอมมีวันไหนไม่คิดถึงเธอ

วันไหนหัวใจก็เหมือนเดิม

ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง   
Sat 3 Jan 2009 17:13 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn