นานเท่าไหร่แล้ว

13/09/2554

 

นานมากที่ไม่ได้มาอัพไดอารี่

รู้สึกไม่ดีกับตัวเองเหมือนกัน 

การไม่อัพไดทำให้ไม่มีความทรงจำในนี้อยู่ไปช่วงนึงเลย

แต่ไม่เป็นไร ความทรงจำยังไงก็คือความทรงจำวันยังค่ำ

ถ้ามันคือความทรงจำจริงๆ มันก็ต้องจำได้ดิ จริงปะ?

 

 

ช่วงต้นปี มีเพื่อนสนิทในชีวิตจริง เจอไดอารี่นี้ซะงั้น

มันเซริทชื่อจริงนามสกุลจริงเรา แล้วเจอไดป้อม

แล้วมันก็เลยตามไดเรามาจากไดป้อม

ซวยแล้วกู ความลับเยอะมาก(เกี่ยวกะมันด้วยค๊าบบบ)

ต้องมานั่งลบไดอารี่ไปอีกเป็น 10 หน้า

เสียดายและเสียใจมาก แต่ความลับจะต้องเป็นความลับตลอดไป

จำเป็นต้องลบจริงๆ ณ จุดนั้น

มันบอกว่ามันไม่แฮกซ์หรอก มันมีมารยาทฯลฯ

มันเป็นคนดีมากนะ มั่นใจในตัวมันนะ

แต่ฉันหลอนอะ เข้าใจม่ะ ก็ต้องลบไดหน้าที่เกี่ยวกะมันไป

แต่ช่างมัน ก็อย่างที่บอก ถ้ามันคือความทรงจำ

มันก็ต้องจำได้ดิ ทุกต้องป่ะ

 

-------------------------------------------

ชีวิตราบเรียบมาก ราบเรียบซะจนไม่น่าเชื่อ

ว่าช่วงนึงของชีวิต ฉันเคยทำตัวโลดโผนได้ถึงขนาดนั้น

ฉันยังไม่รู้เลย ว่าจริงๆ แล้ว อะไรคือตัวจริงของฉันกันแน่

 

 

ไม่มีใครมานานมาก  ไม่แปลก เพราะไม่ใช่จะสวยสะ

แต่แปลกมากอีกตรงคือ แล้วก็ไม่ไปแอบปลื้มใครซะด้วยนะ

มึนสะขนาด อะไรของฉันก็ไม่รู้

ก็อยู่ไปวันๆ เบื่อเหมือนกัน แต่ก็ทนไหว

 

 

ยังไม่ค้นพบตัวเอง ยังไม่มีจุดหมายในชีวิต

ทั้งที่อายุอานามก็ปาเข้าไปมากโข

เห้อ...จุดบอดในชีวิตมากเลยอะ

 

 

--------------------------------------

 

มีเรื่องดีในชีวิตเล็กน้อย อาจจะไม่ใช่จุดเปลี่ยน

แต่ก็ภูมิใจในระดับนึง

ฉันพึ่งสอบ ภาค ก. ครั้งแรกในชีวิต

และฉันก็สอบผ่าน  รู้สึกภูมิใจอยู่นะ

ตอนทำข้อสอบก็ไม่มั่นใจมากเท่าไหร่

ก็อายเค้าน้อ ถ้าไม่ติดขึ้นมา

ทำคณิตไม่ค่อยได้ แต่ไทยสังคมก็พอได้นะ

แต่สุดท้ายก็ติดอยู่นะ ก็รู้นะว่าก็แค่ภาค ก.

แต่ก็ภูมิใจอะ

-------------------------------------

 

 

เออ...มีเรื่องประหลาดในชีวิตอีกเรื่องนึง

ข้าเจ้าติดเกมส์จ้า...

ติดเกมส์เลี้ยงหมูใน FB

ติดขั้นบ้าคลั่ง สมัครเฟส 3 เฟสไว้เลี้ยงหมู

มีเติมเงินด้วยนะ กูจะบ้า

ตอนหลังโชคดีหน่อย ฉลาดมีคนอัพคอกให้ฟรี

ไม่งั้นคงหมดหลายตังค์ 555

ขอให้เป็นเกมส์แรกและเกมส์สุดท้ายในชีวิตนะจ๊ะ

 

-------------------------------------

อัพยาวตามเคย  นี่ขนาดอัพวันแรกในรอบหลายเดือนนะเนี๊ย

ไม่สัญญานะ แต่จะพยายามมาบ่อยๆ

 

 

     Share

<< 1 ปีผ่านไป >>

Posted on Tue 13 Sep 2011 18:06

 

 
  
 




ป้อม
จอย
คุ๊กกี้
คุณแพร ฮังการี
น้องจอย เซ็กซี่
สาวแอร์(น้ำส้ม)
mybodyเก่า
หนิง ออสเตรเลีย
ขาประจำ
น้องเอย


นานเท่าไหร่แล้ว
1 ปีผ่านไป
สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก
ป่วยนิดหน่อย
จะนุ่งกระโปรง
ย้ายห้อง & 4 นิ้ว
กินยาหรือป่าว ?
รับปริญญากิฟท์
ออกกำลังกาย
ชีวิตราบเรียบ
ไอ เลิฟ ยู เบบี้
เป็นห่วง
พ่อเข้าโรงพยาบาล
อยู่อย่างพอเพียง
ขอให้เหมือนเดิม
ดีใจจัง...ทำเสร็จแล้ว
หนูทำได้
ดีเดย์
เพียงใจที่ผูกพัน กิ่งฉัตร
เสร็จภารกิจ



Comments

Just the type of insight we need to fire up the detbae.
Thina   
Mon 20 May 2013 2:56 [1]
 




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn